Karacadağ’dan Gelen Serin Nefes
Şanlıurfa’nın zirvesi Karacadağ’dan aşağıya doğru süzülen serin rüzgâr, Siverek ovasına ulaştığında insanın yüzünde sadece bir esinti değil, aynı zamanda zamanın yavaşladığı bir his bırakır. Bu rüzgâr, binlerce yıl boyunca volkanik patlamaların mirası olan bazalt taşlarını okşayarak şehre ulaşır. Siverek’in kendine has ikliminde bu esinti, kavurucu sıcakların ortasında insana nefes aldıran manevi bir el gibidir. Şehre giren her yolcu, bu rüzgârın taşıdığı bereket ve sükûnetle karşılanır; sanki Karacadağ, kentin üzerine görünmez bir koruyucu kanat germiştir.
Dar Sokaklarda Yankılanan Tarihin Adımları
Siverek’in labirenti andıran dar sokaklarına adım attığınızda, ayağınızın altındaki taşların size bir şeyler anlattığını hissedersiniz. Güneşte saatlerce ısınmış o meşhur kara taşların (bazalt) kendine has kokusu genzinize dolar; bu koku, toprağın ve tarihin en saf halidir. Her adımda yankılanan ses, sadece sizin ayak sesiniz değil, yüzyıllar boyu bu yollardan geçmiş kervanların, bilgelerin ve aşıkların ortak yankısıdır. Sokaklar daraldıkça, Siverek’in ruhu genişler ve sizi modern dünyanın gürültüsünden koparıp kendi masalsı derinliğine çeker.
Kara Taş Evlerin Serin Gölgesinde Sükûnet
Bu kadim şehirde mimari, sadece barınma ihtiyacını değil, doğayla uyumun estetiğini de temsil eder. Güneşin en dik geldiği saatlerde, gölgesine sığınılan eski taş evlerin avluları, insana eşsiz bir serinlik ve huzur sunar. Kalın bazalt duvarların koruduğu bu evler, dışarıdaki sıcağa meydan okurken içerdeki hatıraları da taptaze tutar. Taş evlerin yüksek tavanları ve nemli taş zeminleri, Siverekli için bir kaçış noktası değil, özüne dönüş mekanıdır. Burada zaman, bir saatin tiktaklarında değil, taşın serinliğinde ölçülür.
Taşlarda Saklı Yılların ve Çocukluğun İzi
Siverek, sadece cansız binalardan ya da dilsiz duvarlardan ibaret bir yerleşim yeri değildir. Şehrin her köşesinde geçmişin fısıltısı, her bazalt bloğunda yılların yorgun izi saklıdır. Sokak başlarında yankılanan çocukluk sesleri, tozlu yollarda koşturan yalınayak hayallerin bugüne sarkan yansımasıdır. Siverekli için bir köşe başı, sadece bir coğrafi nokta değil; bir dostla edilen ilk sohbetin, ilk ayrılığın ya da ilk kavuşmanın şahididir. Bu şehirde her taş, üzerine kazınmış binlerce gizli yaşam öyküsünü sabırla taşır.
“Siverek, hatırlandıkça içi serinleten, unutuldukça özleten kadim bir hikâye gibidir. Bu şehirde rüzgâr geçmişi fısıldar, taşlar ise sabrı öğretir. İnsan Siverek’ten ayrılabilir ama Siverek insanın içinden asla çıkmaz. Karacadağ’ın rüzgârı, nerede olursanız olun bir gün sizi mutlaka o dar sokaklara, kara taşların kokusuna geri çağıracaktır. Çünkü Siverek, yaşanmışlıkların sönmeyen ateşidir.”
Kadim Bir Hikâyenin Hiç Bitmeyen Sonu
Sonuç olarak Siverek, her hatırlandığında insanın içini serinleten bir vaha, her uzaklaşıldığında ise derin bir sızıyla özleten bir sıla hikâyesidir. Karacadağ’ın vakur duruşu, kentin sokaklarına bir karakter olarak yansımıştır. Şehir, modernleşme sancıları çekse de özündeki o kara taşın sertliğini ve rüzgârın zarafetini korumaya yeminli gibidir. Bu kadim hikâye, unutulmaya yüz tutsa da her bahar Karacadağ’da açan bir ters lale gibi yeniden canlanır. Siverek’i anlamak için sadece bakmak yetmez; o rüzgârı hissetmek ve o taşlara dokunmak gerekir. Haber Feyzi DONAN
